برداشت های من از جهان پیرامون

بایگانی
آخرین نظرات

۱- دیروز توی یه مغازه فروش موبایل بودم یه نفر اونجا بود که به فروشنده میگفت دوستم بهم گفته بهم پول بده بزارم تو بورس ۵۰ روزه دو برابر میشه پولت، دارم ده تومن وام میگیرم بدم دوستم ۵۰ روزه دو برابرش کنه، بعدم میرم بعد ۵۰ روز اصل وام رو پس میدم و ده تومن واسم میمونه!!!

 

۲- این روزا هر کی رو میبینی داره داره در مورد، سرمایه گزاری در بورس  و به دست اوردن پول کلان از این راه حرف میزنه. بورس دارخ نرخ بیکاری در ایارن رو کم میکنه، چون همه شدن فعال بازار سرمایه!!!

 

۳- یکی از همسایه هامون مغازه اش رو جمع کرده و زده تو خط بورس!!!

 

4- این قضیه این روزهای بورس با قضیه های مشهور تب طلا در دنیا مشابه هست. یا جنون گل لاله در هلند.

==========

خوب حالا بریم سراغ تخمین رشد بورس:

شاخص تا کجا رشد میکنه؟

اواخر سال ۹۲ شاخص بورس حدود ۸۰ هزار واحد بود. در طی این حدود ۶ سال ما حدود ۵۰۰ درصد تورم داشتیم و با لحاظ تورم الان باید شاخص حدود ۴۰۰ هزار واحد میشد اما الان شاخص روی ۲ میلیون واحد هست!!! دلیل این تفاوت افزایش معامله گران در بورس هست.

من فکر میکنم سال ۹۲ ما حدود حداکثر ۲۵۰ هزار کد بورسی فعال داشتیم و الان حدود ۵ میلیون نفر، یعنی ۲۰ برابر شدن تعداد معامله گران بورس تونسته شاخص رو ۵ برابر جابه جا کنه.

خوب از حالا به بعد چه اتفاقی میفته:

با روند فعلی که هست به احتمال قوی ما امسال یک تورم حدود ۴۰-۵۰ درصدی رو خواهیم داشت و این یعنی شاخص به طور طیبعی باید یه ۴۰-۵۰ درصدی رشد کنه تا از تورم عقب نمونه.

من حدس میزنم تعداد کدهای بورسی فعال هم تا آخر سال هم حداکثر به حدود ۱۰ میلیون کد برسه که با یه تناسب ساده میتونه منجر  به افزایش حدود ۵۰ درصدی شاخص بورس بشه.

با وجود این دو فاکتور کنار هم شاخص بورس در آخر سال ۹۹ حداکثر میتونه به ۴ میلیون واحد برسه و بورس بازده ای ۱۰۰ درصدی تا انتهای سال داشته باشه.

الیته این بازدهی همگن پخش نمیشه، اون ۵ میلیون نفری که در طول سال ۹۹ احتمالا وارد بورس میشن عملا بازدهی شون خیلی کم میشه و پولش میره توجیب قدیمی ترها. یه جورایی مثل اتفاق تب طلا کاناد.

 

این بازدهی کمتر جدیدترها در عمل یاعث میشه رغبت ورود اونها به بورس کمتر بشه و عملا ۵ میلیون وارد نشن و کمتر  وارد بورس بشن و شاخص هم به عدد ۴ میلیون واحد نرسه.

 

بنابراین تخمین من اینه که شاخص ۴ میلیون واحدی یک کران بالا برای شاخص بورس خواهد بود و بورس در ادامه امسال بیش از ۱۰۰ درصد سود ایجاد نخواهد کرد.

==============

اما چون بورس بخشی از تورم رو پیش خور کرده من تخمینم اینه که شاخص حتی به ۳ میلیون واحد هم نرسه و بازدهی بورس تا آخز سال حتی به اندازه تورم هم نخواهد بود.

 

==========

 

خلاصه پست:

۴ میلیون واحد حداکثر شاخص برای سال ۹۹ خواهد بود. ( به زبان ریاضی این عدد یک کران بالا برای شاخص کل هست)

 

تخمین من اینه که شاخص حتی به سه میلیون هم نرسه، با عدم افزایش شاخص خیلی از یازیگران جدید بورس شروع به خروج میکنن و وقتی کدهای فعال بورسی کاهش پیدا کنن ریزش شاخص هم به سرعت شروع میشه. اگر شاخص نتونه تا اواسط پاییز از مرز ۲.۵ میلیون واحد بگذزه میتونه منجر به یک ریزش خیلی شدید در بورس بشه.

============

بورس از اینجا به بعد بیشتر شبیه شرکت های هرمی مثل گلد کوئست هست، برای رشد نیاز داره آدم های جدیدی واردش بشن و زمانیکه ورود ادم های جدید متوقف بشه، رشد بورس هم متوقف و روند نزول آغازمیشه. مگر اینکه ما با یک شرایط ابر تورمی خیلی قوی روبرو بشیم.

به گزارش «تابناک» به نقل از خبرگزاری صداوسیما از این د ناو (ای تی ان)، یک معلول سیاهپوست آمریکایی که مبتلا به کرونا بود، به دلیل عدم رسیدگی در بیمارستان جان خود را از دست داد. پزشکان حدود یک هفته از مراقبت درمانی این معلول که مایکل هیکسون نام دارد، خودداری کردند. توضیحات پزشک به همسر او به شرح زیر است:

پزشک: چون دیگر زندگی اش زندگی با کیفیتی نیست.

ملیسا هیکسون، همسر سیاهپوست معلول: منظورتان چیست؟ چون فلج است و مشکل ذهنی دارد، زندگی اش کیفیت ندارد؟
پزشک: همینطور است.

ملیسا هیکسون: پس کشتن یک نفر (پزشک سخنان او را قطع کرد)
پزشک: فکر نمی‌کنم این کشتن باشد.

برای نجات جان این مرد، او را تحت درمان و مراقبت‌های پزشکی قرار ندادند، چون از نظر آن‌ها «کیفیت زندگی او» ارزش نجات دادن نداشت.

پزشک: موضوع این است که آیا کمک به او باعث بهبود کیفیت زندگی و خواهد شد؟ آیا این کمک به او در بهبود هیچ چیزی کمک خواهد کرد؟ و آیا او در نهایت نتیجه را تغییر خواهد داد؟ جواب همه این سؤالات خیر است.

ملیسا هیکسون: منظورتان چیست که جواب همه این‌ها منفی است؟
پزشک: چون زندگی او کیفیت ندارد.

ملیسا هیکسون، همسر سیاهپوست معلول: منظورتان چیست؟ چون فلج است و مشکل ذهنی دارد، زندگی اش کیفیت ندارد؟
پزشک: همینطور است.

ملیسا هیکسون: چه کسی تعیین می‌کند زندگی یک نفر کیفیت دارد یا نه... چه کسی می‌گوید اگر کسی معلول باشد، زندگیش بی کیفیت است؟
پزشک: من تصمیم گیرنده نیستم. با این حال، پاسخ به این سؤال که (این کمک) تاثیری در کیفیت زندگی او خواهد داشت یا کیفیت زندگی او را بهبود خواهد بخشید، منفی است.

ملیسا هیکسون: چرا؟ زنده بودن کیفیت زندگی را بهبود نمی‌بخشد؟
پزشک: با وصل بودن این همه شلنگ به بدن و بیش از دو هفته وصل بودن به دستگاه تنفس، زندگی او بهبود نمی‌یابد. همه بیماران ما اینجا کوویدی هستند و مشکل تنفسی دارند. آن‌ها بیش از دو هفته است که اینجا هستند.

ملیسا هیکسون: پس دستگاه تنفس تا زمانی که بمیرند به آن‌ها وصل است؟
پزشک: اگر بخواهم صادقانه بگویم، بله.

ملیسا هیکسون: پس اگر کسی نمیرد، شما می‌گویید که این فقط یک احتمال بود؟
پزشک: تعداد آن‌ها انگشت شمار است. سه بیمار بودند که دوام آوردند.

ملیسا هیکسون: پس سه نفر جان سالم به در بردند؟
پزشک: همینطور است.

ملیسا هینکسون: بسیار خب.
پزشک: منظورتان را می‌فهمم. (با خودتان می‌گویید که) سه نفر (جان سالم به در برده اند)، (همسر من) با آن سه نفر فرقی ندارد. اما آن سه نفر جوان هستند و هیچ مشکل پزشکی (جسم) ندارند. این مرد (همسرت) جوان است، اما مشکلات پزشکی زیادی دارد.

مایکل هیکسون از سال ۲۰۱۷ پس از حمله‌ای قلبی از دو دست و دو پا فلج شد و به علت کمبود اکسیژن دچار آسیب مغزی شد. وی در مرکز نگهداری معلولان مبتلا به کووید ۱۹ شد و در بیمارستان بستری شد. اما پزشکان از درمان او خودداری کردند.

=====================

 

من از این پزشک متعهد حمایت میکنم و به نظرم کار کاملا درستی انجام داده، وقتی منابع محدود هست و متقاضی زیاد باید منابع در اختیار کسانی قرار بگیره، شانس بیشتری برای زنده بودن دارن.

این پزشک خیلی راحت میتونست یه دستگاه به این بیمار وصل کنه و خودش رو راحت کنه و بعد بیاد از کمبود امکانات بناله و همه هم براش دست بزنن، اما حاضر نشده منطق رو فدای خوب جلوه دادن خودش بکنه، چنین افرادی واقعا شایسته تقدیر هستن.

فرض کنید شما در صحنه جنگ حضور دارید و دو در حال عقب نشینی دو نفر زخمی هستن و شما میتونید یکی رو با خودتون به عقب ببرید، طبیعیه که باید کسی رو ببرید که شانس بیشتری برای زنده بودن داره. این رو میشه با آمار و احتمال هم نشون داد که این تصمیم بهینه هست.

 

 دولت برای حمایت از مستاجران تصمیم گرفته که در تهران به کسانیکه واحدهای کمتر از ۷۵ متر اجاره میکنن، وام ودیعیه مسکن بده!!!

 

 نوابغ پیشنهاد دهنده طرح پیش خودشون فکر کردن با گذاشتن شرط واحدهای کمتر از ۷۵ متر دارن از محرومین حمایت میکنن چرا که فکر میکنن افرادی که وضعشون خوب هست واحدهای بزرگ‌تر از ۷۵ متر رو اجاره میکنن و افراد کمتر برخوردار واحدهای کمتر از ۷۵ متر رو، بنابراین خواستن با این طرح از دهک های پایین جامعه حمایت کنن.

 

اما این طرح به ضرر دهک های پایین و به نفع دهک های بالا تموم میشه چون:

 

افرادی رو در نظر بگیرید که توان اجاره واحدهای ۷۵ تا ۱۰۰ متری رو دارن، این افراد وقتی ببینن شرایط وام خوبه، قید ۱۰-۲۰ متر مساحت اضافه رو میزنن و میان سراغ اجاره واحدهای زیر ۷۵ متر، یعنی متقاضی واحدهای زیر ۷۵ متر زیاد میشه و بنابراین قیمت اجاره واحدهای زیر ۷۵ متر هم زیاد میشه و درنهایت اجاره واحدهای زیر ۷۵ متر هم افزایش پیدا میکنه، یعنی قیمت همون واحدهایی که برای دهک های پایین جامعه هستن.

در مقابل متقاضی واحدهای بالا ۷۵ متر کاهش پیدا میکنه و در نتیجه قیمت اجاره اونها هم کاهش پیدا میکنه و از این کاهش قیمت مستاجرهای دهک بالا برخوردار میشن.

===========

اینجور کمک های دولتی، من رو همیشه یاد دانشگاه دولتی و رایگان میندازه که هدف از اونها اینه که دهک های پایین جامعه به آموزش عالی رایگان دسترسی داشته باشن اما در عمل بخش بزرگی از این آموزش رایگان به دهک های برخوردارتر جامعه میرسه. اگر باور ندارید برید جلوی در دانشگاه شریف یا دانشگاه علوم پزشکی تهران خیلی راحت میبینید ۹۰ درصد با بالای دانشجوهای این دانشگاه ها از اقشار متوسط به بالای جامعه هستن.

 

در جواب یکی از خوانندگان که پرسیده بودن:

 

ببخشید یه سوال بی ربط به این پست

وضعیت الآن بازار بورس رو و آینده اش رو چطور می بینید؟

همچنان رشد داره؟

===================================

ترمز بورس کشیده خواهد شد اما زمانش رو نمی دونم کی هست.

شاید بد نباشه یکبار دیگه داستان جنون گل لاله در هلند رو مرور کنیم.

بورس داره کم کم شبیه یک نارنجک ضامن کشیده میشه که سهام دارها دارن دست به دست میچرخوننش و معلوم نیست تو دست کی منفجر بشه.

=========

فقط در یک صورت وضعیت فعلی بورس میتونه ادامه داشته باشه و اونم اینه که دولت همچنان به شدت نقدینگی به جامعه تزریق کنه و وضع کشور رو به سمت ونزوئلایی شدن پیش ببره و الا این روند متوقف خواهد شد اما زمانش رو نمی دونم.

میخواستم بیشتر بنویسم در این مورد و یه چیزایی هم نوشتم اما پاک کردم، چون دیدم اطلاعاتم در این مورد کم هست و چه بسا حرفی اینجا بزنم و ضرر به کسی برسونم!!! فعلا منم مثل بقیه منتظرم ببینم آخر این بازی چی میشه!!!

یه چیزی که من به تجربه فهمیدم اینه که وقتی یه نفر میخواد بکه یه چیزی مضر یا مفید هست اما دلیل کافی برای حرفش نداره، فوری پناه میبره به مفهوم ناخودآگاه  و میگه این چیز رو ناخودآگاه شما تاثیر مثبت و یا منفی داره.

من که هرگز این موضوع رو باور نکردم، هر کس ادعایی در مورد موضوعی مطرح میکنه باید شواهد لازم رو برای ادعاش ارائه، نه اینکه بگه این موضوع تاثیرش در ناخودآگاه شما هست. البته این استفاده ابزاری از ناخودآگاه خیلی مرسوم هست و حتی خود من هم گاهی ازش استفاده میکنم اما هیچ باوری بهش ندارم.

مثال: طرف میاد میگه: انجام بازی های کامپیوتری خشن در ناخودآگاه کودک تاثیر میزاره و باعث میشه در آینده فرد پرخاشگری بشه.

تجربه: من و هم نسل های من یعنی متولدین اوایل دهه شصت عملا اولین گروه هایی در ایران بودیم که با بازی کامپیوتری آشنا شدیم و کنسول های بازیی مثل آتاری، میکرو و سگا  و بعد تر ها پلی استیشن۱ رو برای بازی استفاده کردیم و الان هم به اندازه کافی بزرگ شدیم که اثر پرخاشگری این بازی ها رومون دیده بشه، وقتی که دوستان اون سال های دورم رو با الآنشون تو ذهنم مرور میکنم هیچ ارتباطی بین این بازی ها و پرخاشگری در بزرگسالی نمی بینیم، معلوم نیست ناخودآگاه کجا رفته!!!

این خردادماه خیلی سرم شلوغ بود، الان متوجه شدم توی خرداد هیچ پست جدیدی روی وبلاگ نذاشتم. اومدم این پست رو بنویسم تا هم چیزی در خردادماه نوشته باشم و هم اگر چند سال دیگه وبلاگ رو خوندم یادم بیفته که چه خردادماه شلوغی از نظر کاری رو سپری کردم.

توی طول ماه چندین موضوع خوب تو ذهنم داشتم تا بیام در موردشون ینویسم اما فرصتش پیش نمی اومد.

بالاخره ایلون ماسک وشرکت اسپیس ایکس اولین فضانواردها رو توسط بخش خصوصی  به فضا فرستادن، این موفقیت بزرگی بود و راه برای خروج انسان از زمین (این سیاره کهنه)  بیش از پیش هموار شد. شرکت اسپیس ایکس تونسته هزینه های فرستادن انسان به فضا رو به طور چشمگیری کاهش بده!!! 

این پست کوتاه رو نوشتم تا چیزی نوشته باشم.

تو این مدت که کرونا اومده، به خصوص اون اوایل تعداد زیادی از افراد شروع به ساختن مدل هایی برای پیش بینی روند رشد کرونا کردن. امروز بعد از کذشت چند ماه، میبینیم بیشتر اون مدل ها نتایج قابل قبولی نداشتن، خوب آیا این یعنی باید اون مدل ها رو به دلیل اشتباه بودن به کل کنار بزاریم؟

به نظرم نه، به دلایل زیر:

۱- اولا باید نتایج پیش بینی رو با پیش بینی های دیگه مقایسه کرد، نه اینکه نتایج پیش بینی رو با جواب دقیق مقایسه کرد. مثلا فرض کنید نفر اول پیش بینی میکنه قیمت خودکار بیک  سال بعد ۵۰۰۰ تومن باشه و نفر دوم پیش بینی میکنه قیمت خودکار ۶۰۰۰ تومن باشه. حالا فرض کنید سال بعد قیمت خودکار بیک میشه ۴۰۰۰ تومن. درسته که هر دو نفر پیش بینی اشتباهی داشتن، اما پیش بینی نفر اول بهتر از نفر دوم  بوده. مثلا من چند وقت قبل یک روش ریاضی رو برای پیش بینی نتایج مسابقات لیگ استفاده کردم. و توی یکی از هفته ها از چند نفر خواستم که اونها هم نتایج پیش بینی شون رو ارایه بدن. اگر چه پیش بینی روش ریاضی با نتایج واقعی فاصله زیادی داشت اما از همه پیش بینی های ارایه شده توسط بقیه بهتر بود!!! یادمون باشه ما با مدل های ریاضی پیش بینی میکنیم و نه پیشگویی!!!

۲- هر مدلی برای پیش بینی نیاز به دیتا داره، وقتی دیتای قابل اطمینانی در دسترس نیست، نباید انتظار زیادی از نتایج مدل ها داشت. 

۳- مدل ها اغلب میتونن مفید باشن حتی اگر اشتباه باشن!!! مثلا بنابر مدل های هیات بطلمیوسی، این زمین بود که مرکز عالم بود و خورشید دور زمین میچرخید. مسلما این حرف اشتباهی بود، اما با همین مدل غلط هم،‌منجمین قدیمی میتونستن کسوف و خسوف رو پیش بینی کنن و حتی ساعت آفتابی بسازن. فکر کنم این جمله از انیشتین هست (مطءن نیستم) :همه مدل ها اشتباه هستن اما بعضی از اونها مفیدن!!!

 

چند هفته هست که من میبینم به وضوح دیگه کسی کرونا رو جدی نمی گیره و وضعیت شهر تقریبا به حالت عادی برگشته، با این وجود آمارهای ابتلا به کرونا که توسط وزارت بهداشت داره اعلام میشه چند هفته ای هست که نزولیه، دلیل این امر چیه؟

۱- یه عده معتقدن که دمای هوا بالاتر رفته و فعالیت ویروس کم شده، اما من فکر نمی کنم دما اینقدر بالا رفته باشه که فعالیت ویروس اینقدر کم شده باشه.

 

۲- اما من معتقدم ما به ایمنی گله ای رسیدیم. یعنی حدس من اینه که در ایران بیش ار ده میلیون نفر کرونا گرفتن و خوب شدن. 

کار جالبی توی ایالت نیویورک انجام شده، اونم اینه که اومدن از ۳۰۰۰ نفر به طور تصادفی تست گرفتن و متوجه شدن حدود ۱۴٪  کرونا داشتن و این یعنی فقط در نیویورک حدود دو میلیون و هفتصد هزار نفر کرونا گرفتن در حالیکه آمار رسمی کل امریکا کمتر از یک میلیون نفر هست. این یعنی اینکه بخش بزرگی از افراد به این ویروس مبتلا میشن و بدون هیچ علامتی خوب میشن. کرونا اونقدر ها هم که گفته میشد  ویروس خطرناکی نیست.

 

به نظرم بهتره همین کار هر چه سریعتر در ایران هم انجام بشه و تو هر شهر از  ۳۰۰۰ نفر به طور تصادفی تست گرفته بشه و اگر مشاهده شد که ایمنی گله ای رخ داده، دیگه قرنطینه بازی تعطیل بشه، ملت برن سر کار و زندگی شون.

من قویا حدس میزنم ما تقریبا به ایمنی جمعی رسیدیم و بهتره تعطیلی ها تموم بشه و همه برن سر کارهاشون و وضعیت به حالت عادی برگرده.

نکته: من توی این پست قدیمی وبلاگم توضیح دادم که چرا ۳۰۰۰ نفر رو برای تست انتخاب میکنن.

از نظر من همه این کارهایی که تو دنیا برای مبارزه با کروونا میشه بیفایده اس. من همون موقع ها که کرونا تازه شروع شده بود به یک دوستی گفتم که راه حل کرونا از نظر من اینه:

حدود ۸۰ درصد جمعیت ایران زیر ۵۰ سال هستن که هیچ بیماری زمینه ای ندارن که میشن حدود ۶۰ میلیون نفر، کافیه در عرض ۲ هفته همه این افراد رو به کرونا مبتلا کنیم، با این کار حدود ۶۰ هزار نفر کشته خواهیم داد و با مبتلا شدن حدود ۸۰ درصد جمعیت، بیماری خود به خود فروکش خواهد کرد و روند امور به حالت عادی برمیگرده. اگر کرونا بخواد همینطور ادامه پیدا کنه حدود حداقل ۶۰ میلیارد دلار در چند ماه آینده به اقتصاد ما ضربه میزنه. حالا اگر ما بیاییم این ۶۰ میلیارد دلار رو به ۶۰ هزار نفر ادم سالمی که میمیرن تقسیم کنیم، میشه به ازای هر فوتی ۱۶ میلیارد دلار. خوب همین کار رو میکنیم، ۸۰ درصد افراد رو مبتلا میکنیم و به اون ۶۰ هزار نفری هم که میمیرن به خانواده هاشون یکی ۱۶ میلیارد تومن غرامت میدیم. فکر نکنید این راه حل خیلی ظالمانه هست، سال هاست که ما داریم این کار رو انجام میدیم، سال هاست که ما داریم از خودرو استفاده می کنیم و بابت این استفاده، هر سال حدود ۱۵ هزار نفر میمیرن و ما برای هر فوتی ۲۰۰ میلیون دیه پرداخت می کنیم!!! حالا داریم به مراتب رقم چشمگیرتری پرداخت می کنیم!!! و البته همه ما از جمله خود من این ریسک رو میپذیریم که به احتمال یک هزارم بمیریم!!!

به نظرم  در مورد کرونا۳ اتفاق بیشتر نمی افته:

۱) درمان و یا واکسن بیماری در طی ۲-۳ ماهه آینده کشف میشه (من احتمال این گزینه رو بالا نمی دونم)

۲) همین روند برای ماه ها ادامه پیدا میکنه در نهایت هم در کشور بیش از ۱۰۰ هزار نفر فوت خواهند کرد و به دلیل خوابیدن فعالیت های اقتصادی میلیون ها خانواده با مشکلات بسیار زیاد از جمله فقر روبرو خواهند شد. و بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار به اقتصاد کشور ضربه میخوره. فراموش نکنیم که این ۱۰۰ هزار نفری هم که میمیرن همه خانواده دارن و خانواده هاشون دچار انبوهی از مشکلات اقتصادی میشن

۳) راه حلی که بالا گفتم  اجرا بشه (یعنی مبتلا کردن ۸۰٪ افراد جامعه)، در این حالت کمتر از ۱۰۰ هزار نفر میمیرن، اما خانواده هشون دچار مشکل نمیشن و فقط درد فقدان عزیزشون رو میکشن چون با ۱۶ میلیارد تومن بقیه مشکلاتشون حل میشه

========

یادمون باشه که ما مجبوریم گاهی بین بد و بدتر انتخاب کنیم، گزینه ۳ مسلما بد هست اما گزینه ۲ که فعلا در تمام دنیا داره پیگیری میشه به مراتب بدتر هست.

اگر تا ۲ ماه آینده درمان بیماری کشف نشه، همه سیاست مداران دنیا افسوس خواهند خورد که چرا اینقدر شجاع نبودن تا راه حل سوم رو در پیش بگیرن!!!

==============

البته من اعداد رو تخمینی گذاشتم، اگر یه شبیه سازی دقیق تر کامپیوتری صورت بگیره، اونوقت میشه دقیق تر در مورد این راه حل فکر کرد.

من میخوام یه تخمین سرانگشتی از تعداد کسانیکه در ایران گرونا گرفتن اعم از اینکه دارای علامت بودن با نه، به دست بیارم.

امروز  وزارت بهداشت اعلام کرده میانگین سن مبتلایان ققطعی کرونا در کشور ۵۹ سال هست. 

خوب برای سادگی فرض مییکنیم کخ نصف کسانیکه که کرونا شون توسط وزارت بهداشت تایید شده بالاتر از ۵۹ سال هستن و نصف دیگه کمتر از ۵۹ سال. در حال حاضر تعداد کل کرونایی های کشور ۲۳۰۰۰ نفر هست. بنابراین از بین جمعیت بالای ۵۹ سال کشور ۱۱۵۰۰ نفر کرونای قطعی داشتن. (چون افراد با سن بالا بدنشون ضعیف تر هست کرونا بیشتر روشون اثر میزاره و کارشون به بیمارستان میکشه و ازشون تست گرفته میشه). از طرف دیگه جمعیت بالای ۵۹ سال حدود ۵ درصد جمعیت کشورر هست. حالا با یک تناسب ساده میتونیم بگیم که توی ۵ درصد جمعیت ۱۱۵۰۰ کرونایی داشتیم پس توی ۱۰۰ درصد جمعیت ۲۳۰ هزار نفر کرونایی داشتیم (البته تعدادی از این افراد بدون علامت بودن و خوب شدن).

 

نتیجه گیری: در ایران تا حالا حداقل ۲۳۰ هزار نفر مبتلا به کرونا شدن. ( به این دلیل گفتم حداقل که توی افراد با سن بیشتر از ۵۹ هم تعداد زیادی هستن که کرونای بدون علامت میگیرن و بنابراین ازشون تست گرفته نمیشه و کروناشون تشخیص داده نمیشه)