برداشت های من از جهان پیرامون

بایگانی
آخرین نظرات

بنده خدا وزیر ورزش اوگاندا میخواد توپ رو شوت کنه زمین میخوره. تو این فیلم چیزی که برای من جالب بود، نه زمین خوردن وزیر که، حرکت اون نظامیی که پشت وزیر وایسوده و کفش وزیر رو اخر فیلم بهش میده هست. حرکتش فوق العاده اس


اسفندیار چهاربند، رئیس مرکز منابع انسانی وزارت آموزش و پرورش گفته که فارغ التحصیلان آموزش عالی که در آزمون استخدامی آموزش و پرورش شرکت کردن، بسیار ضعیف هستند. چرا که درصدهای خیلی پایینی رو توی آزمون زدن. از جمله گفته:

" آموزش عالی باید پاسخگو باشد که با وجود برگزاری کنکور و همچنین ۴ سال که در دانشگاه شهریه می‌گیرد، چرا باید وضعیت فارغ التحصیلان ما اینگونه باشد؟"

"دیپلمه‌های ما خیلی باسوادتر از خروجی‌های آموزش عالی هستند. ۳۴۰ هزار نفر در آزمون استخدامی با مدارک تحصیلی مختلف کارشناسی، ارشد و دکترا شرکت کردند، اما حد نصاب بالاترین نمره استان ۵۰ درصد بوده است."

متن سخنان اسفندیار چهار بند رو می تونید اینجا ببینید.

------------------------

من کاملا با این جمله موافقم که کیفیت خروجی آموزش عالی کشور مناسب نیست. اما کسی که انتقاد کرده خیلی برام جالبه، هر کیم انتقاد به کیفیت خروجی آموزش عالی کنه دیگه نباید مسولین آموزش و پرورش انتقاد کنن. چون ما هر ساله کیفیت خروجی هاشون رو داریم می بینیم!!! تازه من تو دانشگاه دولتی هستم و اغلب دانشجوهایی که دانشگاه دولتی قبول میشن (رشته های فنی و علوم پایه که من درس میدم) از متوسط خروجی های آموزش و پروش بالاتر هستن. دانش آموزا بعد از 12 سال مدرسه رفتن دو کلمه انگلیسی بلد نیستن صحبت کنن و نتایج دانش اموزان هم در کنکور کاملا نشان دهنده کیفیت بالای دیپلمه های آموزش و پرورش هست!!!

در کنکور ریاضی از بیخ 131 هزار داوطلب سال 1396، 110 هزار نفر درس ریاضی رو کمتر از 10 درصد زدن. و در کنکور تجربی با 518 هزار داوطلب نزدیک به 400 هزار نفر درس زیست شناسی رو زیر 10 درصد در کنکور 96 زدن. (منبع ++)

امشب ( یا بهتر بگم امروز)  ساعت 30 دقیقه بامداد 6 مرداد ماه 1397، طولانی ترین ماه گرفتگی قرن در حال وقوع هست. ماه به یک گوی کامل نارنجی تبدیل شده، البته مریخ هم در فاصله کمی از ماه داره خودنمایی می کنه.

یکی از خوبی های وبلاگ نویسی برای من این بوده؛ که وبلاگ برام مثل یه دفتر خاطرات شده هر از گاهی میرم و پست های قدیمیم رو می خونم یه جورایی خاطرات گذشته برام مرور میشه. امیدوارم سال های سال  بتونم به وبلاگ نویسی ادامه بدم، بعد بتونم بعد سال ها بیام و این پست رو بخونم تا یادم بیفته که طولانی ترین ماه گرفتگی قرن رو به همراه امیر حسین ، برادر زاده 9 ساله ام تماشا کردم.

یادی هم بکنیم از زنده یاد نیل آرمسترانگ ، کسی که همیشه ماه برای من مترادف بوده با لحظه ای که نیل پاش رو روی ماه گذاشت. چند ساعت قبل شبکه آموزش تلوزیون برنامه ای رو در مورد ماه گرفتگی شروع به پخش کرده که هنوز هم ادامه داره. توی برنامه می گفت نیل زمانیکه میخواست قدم روی ماه بزاره کاملا خونسرد بود و ضربان قلبش هم افزایش پیدا نکرده بود. یه ادم بزرگ همیشه به کارش ایمان داره و دچار تردید و ترس نمیشه.

نیل آرمسترانگ در کنار کریستف کلمب،  فردیناند ماژلان و آمونسن برای من قرار می گیره که دست به یک کشف حیرت آور زدن. نفر بعدی که امیدوارم اینقدر زنده باشم تا بتونم اسمش رو به این لیست اضافه کنم، نمی دونم کیه ولی می دونم قراره چی کار کنه، اون قهرمان!!! قراره قدم روی مریخ بزاره.

امیدوارم هرچه زودتر اون فرد پیدا بشه و من بیام این پست رو ادیت کنم و اسمش رو به افراد بالا در لیست اضافه کنم.

یادی هم بکنیم از ابوریحان بیرونی ریاضیدان و منجم شهیر ایرانی، که کلی کار علمی در زمینه پیش بینی کسوف و خسوف انجام داد.

بیرونی خورشیدگرفتگی هشتم آوریل سال ۱۰۱۹ را در کوه‌های لغمان در افغانستان کنونی را رصد و بررسی کرد و ماه‌گرفتگی سپتامبر همین سال را در غزنه پژوهید. و ما هم امروز دقیقا 999 سال بعد از ابوریحان بیرونی در مرداد 1397 برابر جولای 2018 یک خسوف رو رصد!!! کردیم.


ابوریحان بیرونی یک دانشمند به تمام معنا بود با یک نگاه عمیق. همون دانشمند بزرگی که جمله معروف: این مسئله را بدانم و بمیرم بهتر است و یا ندانم و بمیرم رو گفت.

روایت است که ابوریحان در بستر مرگ، بیاد مسئله‌ای می‌افتد و از علی‌بن عیسی‌الولواجی که به دیدن او آمده‌است می‌پرسد: ای شیخ! حساب جدات ثمانیه را که وقتی به من گفتی بازگوی که چگونه بود؟! شیخ گفت: ای حکیم بزرگوار اکنون چه جای این سؤال است؟ ابوریحان می‌گوید: کدام‌یک از این دو امر بهتر است؟ بدانم و بمیرم یا ندانم و نادان درگذرم؟»

----------------

راستی اگر الان انسان هایی روی ماه بودن می تونستن طولانی ترین کسوف!!! قرنشون رو ببینن.

نکته ای که در محاسبه با کامپیوتر حتما باید مد نظر داشت اینه که، محاسبات کامپیوتری خیلی راحت می تونن منجر به خطا بشن. مثلا دنباله زیر رو در نظر بگیرید:

{a_n}: = \frac{1}{{\frac{1}{n} - \frac{1}{{n + 1}}}} - n(n + 1)

یک محاسبه ساده؛ نشون میده که :

{a_n} = 0,\forall n \in \mathbb{R} - \{ 0, - 1\}


حالا اگر با کامپیوتر و مثلا به کمک متلب (محاسبه معمولی و نه سیمبولیک) بیاییم مقدار  

{a_{{{10}^9}}}

رو حساب کنیم داریم:

{a_{{{10}^9}}} = {\rm{ - 150211259264}}

که یک خطای فوق  العاده زیاد هست.

تیم ایران امسال تو مسابقات ریاضی رتبه 19 رو کسب کرد. نتایج ایران در سال های اخیر یک افت نسبتا اندک  رو نسبت به سال های گذشته نشون میده.

        1989          14

        1990          14

        1991           8

        1992          14

        1993           6

        1994           8

        1995           8

        1996           9

        1997           3

        1998           1

        1999           8

        2000          10

        2001          18

        2002          11

        2003          17

        2004           9

        2005           4

        2006           8

        2007          12

        2008           5

        2009          15

        2010          16

        2011          10

        2012           8

        2013          10

        2014          21

        2015           7

        2016          24

        2017           5

        2018          19

به نظر من مهمترین دلیل این افت به احتمال زیاد کاهش تعداد دانش آموزان هست قبلا ما 19 میلیون دانش آموز داشتیم و حالا 11 میلیون. توی 19 میلیون دانش آموز افراد با استعداد خیلی بیشتری پیدا میشه تا 11 میلیون نفر

تیم ملی کره جنوبی در گروه خودش سوم شد و تیم ملی آلمان رو شکست داد. اما در برگشت این تیم به کره جنوبی؛ مردم از عملکرد تیم کشورشون اصلا راضی نبودن و با تخم مرغ از اعضای تیمشون استقبال کردن.

-----------------------

این یعنی مردم کره به کم قانع نیستن، اونها با یک برد جلوی آلمان (قهرمان 4 دوره جهان) از خود بیخود نمیشن. اما ما به حداقل ها قانعیم با یه برد شانسی جلوی تیمی که اولین بارش هست تو 20 سال اخیر اومده جام جهانی و یک تساوی جلوی پرتغال (تیمی که فقط یه بار یورو رو برده و تا حالا قهرمان جهان نشده) از شادی در پوست خود نمی گنجیم. این میشه که ما به پراید قانع میشیم اونا هیوندا میسازن, ما گوشی جی ال ایکس میسازیم اونا گوشی سامسونگ!!!

 


پ ن: چقدر این جمله از شادی در پوست خود نمی گنجیم رو دوست دارم. این جمله ای بود که توی درس داستان پرواز در کتاب فارسی  سوم دبستان اون موقع ها بود. وقتی که هواپیمای برادران رایت پرواز کرد، توی کتاب فارسی نوشته بود." آن ها از شادی در پوست خود نمی گنجیدند". خیلی درس قشنگی بود.  یه تعدادی از درس های قشنگ اون دوره ها دیگه از کتاب ها حذف شد مثل داستان پرواز (برادران رایت)، اختراع تلفن ، اون درسه که بود در مورد درخت سکویا و .. یادش به خیر

خداداد عزیزی درباره نتایج تیم ملی در جام‌جهانی گفت: نظر شخصی خودم را می‌گویم. به شخصه معتقدم که اتفاق خاصی برای فوتبال ایران در روسیه رخ نداد. قبلا هم به جام جهانی رفته بودیم حذف شدیم و این بار هم که رفتیم حذف شدیم. تفاوت این بار این بود که خیلی خوب دفاع کردیم. (منبع)

------------------------

آفرین به خداداد. این کیروش رو چقدر الکی دارن گندش می کنن تو ایران.

4 تا تیم از آسیا رفتن جام جهانی:

عربستان در گروه خودش سوم شد (جذف شد)

کره جنوبی سوم شد (حذف شد)

ایران سوم شد (حذف شد)

ژاپن دوم شد (صعود کزد)

-------------------------------

حالا من نمی دونم ، این عملکرد درخشان کیروش دقیقا چی بوده. ما تقریبا همون نتایجی رو گرفتیم که بقیه آسیایی ها گرفتن.

------------

 توی این بیست سال ما 4 بار جام جهانی بودیم دوبار با کیروش و دوبار بدون کیروش. با کیروش یکبار سوم و یکبار چهارم شدیم. بدون کیروش هم یکبار چهارم و یکبار سوم شدیم. یعنی با کیروش هم ما همون نتایج همیشگی رو کسب کردیم.

--------

یادش به خیر دوره قبل هم که تیم ایران رفت و در گروهش چهارم شد. مایلی کهن حرف درستی زد و گفت:" مگه میشه بین 4 تا تیم پنجم شد".

حالا هم همین طور هست. تیمی که میره جام جهانی یا صعود می کنه و یا حذف میشه در واقع بدتر از حذف حالت دیگه ای هم هست مگه!!! حالا ما داریم به این حالت افتخار می کنیم!!!

می گن خونه ملا نصرالدین دزد میاد. دزده تا میاد خونه یه دایره دوره ملا نصرالدین می کشه و می گه حق نداری پاتو از این دایره بیرون بزاری، بعد با خیال راحت هر چیزی که خونه ملانصرالدین بوده رو می بره. بعد از رفتن دزد زن ملا میگه چرا کاری نکردی، ملا نصرالدین می گه تو متوجه نشدی من پدر این دزده رو در آوردم، زنش میگه: مگه چی کار کردی. ملا نصرالدین جواب میده: یه لحظه که حواس دزده پرت شد پام رو از خط بردم بیرون. حالا تیم کیروش هم پدر پرتغال و اسپانیا و مراکش   رو در آورده!!!

_________________

تنها هنر کیروش این بوده که برای هشتاد میلیون ایرانی این تلقین رو ایجاد کرده که ایران یک تیم ضعیف و به درد نخوره و حتما از تیم های بزرگ 5-6 تا گل میخوره و چون حالا کمتر گل خورده باید به تیم کیروش افتخار کنیم. هیچ مربی در تیم ایران اینقدر آزادی عمل نداشته، و این همه هم فرصت طولانی رو نیمکت تیم ملی ننشسته. من اینجا یک مقایسه ای می کنم بین برانکو ایوانکویچ و کیروش تا آمار به ما بگه کی مربی بهتری بوده:

برانکو ایوانکویچ  4 سال سرمربی ایران بود تو این 4 سال، ما به جام جهانی صعود کردیم (اونم به آسانی)، در حالیکه در سری اول تیم کیروش خیلی سخت به جام جهانی صعود  کرد. در جام جهانی تیم برانکو چهارم شد، تیم کیروش هم در جام قبل چهارم و در این جام سوم شد. برانکو یک بار سرمربی ما در جام ملت های آسیا بود که تیم رو سوم کرد. کیروش در مرحله یک چهارم جام ملت ها حذف شد. به علاوه برانکو ایران رو قهرمان بازی های آسیایی در کره هم کرد. ما در زمان کیروش تیم اول آسیا تو رنکینگ فیفا بودیم و در زمان برانکو هم تیم اول آسیا بودیم با این تفاوت که در زمان برانکو ما رتبه درخشان 15 رو تو رنکینگ فیفا کسب کردیم در حالیکه این رتبه زمان کیروش حدو دو برابر یعنی 30 بود.

-----------------

با این عملکرد همه به برانکو انتقاد داشتن در حالیکه کیروش قهرمان حساب میشه. بازی های بی کیفیت تیم ملی ایران در زمان کیروش جالبه، مالکیت توپ جوریه که اصلا توپ به بازیکنای ایرانی نمیرسه. فقط جلوی دروزاه جمع میشن تا توپ نره تو گل ایران!!! توی دو  دوره حضور در جام جهانی تیم کیروش کلا 3 گل به ثمر رسوند. یکیش   از روی نقطه پنالتی بود و یکیش رو هم بازیکن حریف به ثمر رسوند!!!

----------------

 

یکی از اعصاب خرد کن ترین اتفاقات تو آنالیز عددی این هست که، مثلا ثابت کنید که خطا برای یک روش محاسباتی باید نزولی باشه و بعد وقتی کد روشتون رو می نویسید و نمودار خطا رو رسم می کنید، می بینید خطا صعودی از آب در میاد. پس یا اثبات اشتباه هست و یا کدی که نوشته شده درست نیست اما کد رو نگاه می کنید می بینید که کد درست هست؛ بعد اثبات رو چک می کنید ایرادی توش پیدا نمی کنید. ساعت ها باید کلنجار برید تا مشکل پیدا بشه؛ آخرشم می بینید یه جایی که اصلا فکرش رو نمی کردید یه منفی اشتباه کردید و یا یه اندیس رو تو کد جا انداختید!!!. 

من الآن ساعت هاست که با یه مشکل اینجوری درگیرم؛ کی اون اشتباه ساده رو پیدا کنم، خدا می دونه!!!

خبر گزاری ایسنا صحبت های کارواخال بازیکن تیم ملی اسپانیا رو اینجور گزارش کرده (البته من بخشیش رو اینجا آووردم)

آن‌ها تیم دفاعی هستند و بازی خوبی را به نمایش گذاشتند. خیلی خوب بازی را بسته بودند."

جالبه همه خبر گزاری های دنیا نوشتن کارواخال از بازی ایران انتقاد کرده، اما تو مطلب خبرگزاری ایسنا فقط تعریف و تمجید از ایران وجود داره.

____________

اما صحبت های واقعی کارواخال چی بود:

The team sits back and that is a tactical strategy that is part of the game," he told reporters. "But the injuries are simulated. This is not football, it is disloyal, but everyone there with their conscience.

تیم ایران عقب نشسته بود؛ این یک تاکتیکه که جزئی از فوتبال هست، اما  اونها  الکی خودشون رو به مصدومیت میزدن (فیلم بازی می کردن)، این دیگه فوتبال نیست، حقه بازیه. اما این بر می گرده به وجدان هر بازیکن (که چطور بازی کنه)


-----------------

واقعا آدم از این همه صداقت خبرگزاری ایسنا در نقل قول مطالب شگفت زده  میشه!!!

امروز تو بازی کلمبیا ژاپن مدافع کلمبیا همون دقایق اولیه بازی توپی رو که داشت گل میشد رو با دست گرفت و هم خودش اخراج شد و هم یک پنالتی به نفع ژاپن اعلام شد.آیا مدافع کلمبیا کار عاقلانه‌ای انجام داد؟

  توی جام جهانی 2010 هم تو بازی اروگوئه و غنا، لوئیس سوارز دقیقه آخر بازی توپی رو که داشت گل میشد با دست گرفت و بعد اخراج شد و غنا هم پنالتی رو نتونست گل کنه و با این کار هوشمندانه سوارز ( ما بارسایی ها کلا هوشمندانه عمل می کنیم!!!)، اروگوئه تونست به نیمه نهایی جام جهانی 2010 برسه.

به طور تجربی هر کسی می تونه متوجه بشه که اگر تو دقایق آخر بازی باشیم و توپی رو که داره وارد دروازه‌ی تیممون میشه رو با دست بگیریم و اخراج بشیم و پنالتی به نفع تیم حربف گرفته بشه(همون کاری که سوارز کرد)؛ به نفع تیممون هست اما گرفتن توپ با دست در دقایق ابتدایی بازی کاری اشتباه هست (همون کاری که بازیکن کلمبیا کرد).

اما حالا یک سوالی مطرح هست اونم اینه: تا دقیقه چند بازی گرفتن توپ با دست عاقلانه نیست؟ ( یا به زبان دیگه از چه دقیقه ای به بعد بهتره که وقتی توپ داره وارد دروازه میشه؛ اون رو با دست بگیرم و اخراج بشیم و پنالتی بدیم اما نزاریم اون توپ گل بشه؟)

به این سوال فکر کنید.

برای راحتی فرض کنید :

الف) 80 درصد پنالتی ها در جریان بازی گل میشن

ب) احتمال اینکه یک تیم در طی t دقیقه به علت اخراج یک بازیکن گلی دریافت کنه رو فرض کنید باشه  \frac{t}{{90}}

------------

با فرضیات بالا جواب مسئله میشه: از دقیقه 72 بازی به بعد بهتره توپ رو با دست بگیریم.

---------

به عنوان یک سوال فرعی :  چطور میشه یک تابع ریاضی برای" احتمال اینکه یک تیم در طی t دقیقه به علت اخراج یک بازیکن گلی دریافت کنه" پیدا کرد ؟( من \frac{t}{{90}} رو با این استدلال ساده نوشتم که فرض کردم اگر یک تیمی 10 نفره از دقیقه اول بازی کنه این 10 نفر بودن به اندازه یک گل تاثیر خواهد داشت. اما میشه به کمک اطلاعات بازی هایی که تا حالا انجام شده و تکنیک های فیت کردن تابع در آنالیز عددی این تابع رو با دقت بیشتری تعیین کرد)