برداشت های من از جهان پیرامون

آخرین نظرات

مسابقه زندگی

شنبه, ۲۰ آبان ۱۳۹۶، ۰۶:۲۳ ب.ظ

وقتی این مطلب خوب رو از دکتر امیر ناظمی خوندم. وسوسه شدم تا این پست رو بنویسم.

 من خیلی وقته که متوجه شدم طبقه بندی آدم ها کاری به شدت ناجوانمردانه است؛ اما چاره ای هم نداریم و باید انجامش بدیم (مثلا به وسیله کنکور دانش آموزان رو برای ورود به دانشگاه رتبه بندی کنیم).

ما روی کره زمین تقزیبا 7 میلیارد آدمیم که وارد بازی زندگی شدیم. اما این بازی زندگی به شدت ناجوانمردانه اس؛ شانس یه بچه 10 ساله که الآن تو سومالی زندگی می کنه نسبت به یه بچه ده ساله ای که تو سوئیس زندگی می کنه خیلی کمتره؛ شانس اون بچه 10 ساله ای که توی یکی از محلات پایین یکی از شهرهای متوسط سوئیس زندگی می کنه برای موفقیت به مراتب کمتر از اون کودک 10 ساله ای هست که توی یه محله بالاشهر!!! زوریخ داره زندگی می کنه؛ و به همین ترتیب...

فقط باید یادمون باشه که هیچ وقت خودمون رو از کسی برتر ندونیم؛ چرا که شاید اگر چه روی کاغذ از اون شخص برتر باشیم؛ اما شاید علت این برتر بودن این باشه که اون شخص مسابقه زندگی رو از ما عقب تر شروع کرده. و همچنین خودمون رو هم از هیچکس پایین تر ندونیم؛ چرا که شاید دلیل بهتر بودنشون این باشه که مسابقه رو از نقطه جلوتری نسبت به ما شروع کردن.

اگر آدم هایی مثل بیل گیتس یا مارک زاکربرگ موفق شدن؛ اگرجه این تلاششون برای موفقیت ستودنی هست؛ اما نیاید این رو هم فراموش کنیم که اونها نست به بیش از 99.99 درصد مردم دنیا مسابقه زندگی رو از نقطه جلوتری شروع کردن. مگه چند نفر تو این دنیا هستن که بتونن هزینه تحصیل تو مقطع لیسانس بهترین دانشگاه خصوصی دنیا (هاروارد) رو بپردازن؟

ما همه تو مسیر مسابقه زندگی می دویم؛ اما نه در شرایط یکسان؛


-------------------------------

لکیلا تاسوا علی ما فاتکم ولا تفرحوا بما اتیکم و الله لا یحب کل مختال فخور:(تا شما از بابت آنچه از دستتان می رود تأسف نخورید و غمگین نشوید و نیزبابت آنچه بدستتان می رسد خوشحالی نکنید، چون خدا هیچ متکبر فخر فروشی رادوست نمی دارد) سوره حدید آیه 23
  • عباسی

نظرات  (۲)

سلام
بنظرم زندگی برای ی عده از مردم شبیه مسابقه ست.
کسانی ک روحیه شو داشتن. کسانی که دغدغه ای جز پیروزی نداشتن!
اما بعضیا انگار زندگی بهشون داده شده که در یک دور باطل گیربیفتن! کم هم نیستن.
زندگی بطرز ناعادلانه ای همواره در جریانه...!
کی فکر میکردم زندگی انقدر ناامید کننده باشه!
انگار توی زندگی فقط کودکی بود که دنیاش بی انتها بود! دنیای پر از سوال!
انگار مشق شب بود هر شب نذارم بابام بخوابه و بگم منو نگاه کن ازت سوال بپرسم!
چقدر بد بود که با پرسیدن هرسوالم زمان انگار با سرعت بیشتری سپری شد...

ممنون از مطلبتون

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی